Posts Tagged :

LLF 2015

Gala zakończenia 44. Lubuskiego Lata Filmowego

900 600 llf

Sylwester Chęciński otrzymał Diamentowe Grono Lubuskiego Lata Filmowego

900 600 llf

Sylwester Chęciński uznany reżyser filmowy, najbardziej znany jest z trylogii Sami swoi, Nie ma mocnych i Kochaj albo rzuć otrzymał tegoroczne Diamentowe Grono Lubuskiego Lata Filmowego. Twórca zwany “malarzem polskich charakterów” powraca do Łagowa i na festiwal, który wspomina: – Cała przygoda z tym filmem (Kochaj albo rzuć) zamknęła się dla mnie pamiętną projekcją w Łagowie, w amfiteatrze na prawie trzy tysiące osób. Wyświetlano „Kochaj albo rzuć”. W pewnym momencie spadł ulewny deszcz. Amfiteatr był nabity! Wyszły cztery osoby, reszta siedziała w strugach wody, zapatrzona w ekran.

– Czuję wielki sentyment i sympatię do Lubuskiego Lata Filmowego. Najwięcej nagród za filmy, jak się okazuje, otrzymałem właśnie w Łagowie – mówi Sylwester Chęciński, który do tej kolekcji dołączył 4 lipca 2015 kolejny laur LLF – Diamentowe Grono – z wielkim pokłonem w uznaniu za twórczość.

_MG_5219

Sylwester Chęciński  – reżyser filmowy urodził się 21 maja 1930 w Suścu. Po ukończeniu w 1956 roku Wydziału Reżyserii w PWSFTviT w Łodzi pracował przez kilka lat jako asystent reżysera i II reżyser. Współpracował z reżyserami, jak: Stanisław Lenartowicz, Andrzej Wajda i Jerzy Passendorfer. Jako reżyser debiutował w roku 1961 filmem “Historia żółtej ciżemki”. Charakterystyczną cechą twórczości Chęcińskiego jest różnorodność gatunków filmowych. A następny film “Agnieszka 46” jest dramatem psychologicznym, którego akcja rozgrywa się tuż po wojnie na Ziemiach Zachodnich.  Chęciński podjął w nim temat trudnego powrotu do pokojowego życia ludzi, których psychika zmieniła się w czasach wojny. 

Również na Ziemiach Zachodnich tuż po wojnie rozgrywa się akcja, bodaj najbardziej znanego, lubianego i kultowego filmu Chęcińskiego – Sami swoi (1967 rok). Tym razem jednak jest to brawurowo zagrana komedia. Dalszy ciąg losów Kargula i Pawlaka przedstawił Chęciński w kolejnych produkcjach: Nie ma mocnych (1974) i Kochaj albo rzuć (1977). Te trzy filmy tworzą swoisty komediowy tryptyk. Do gatunku komediowego reżyser powrócił dopiero w 1991 roku równie kultowym filmem – Rozmowy kontrolowane.

Jest w twórczości Chęcińskiego również nurt filmów obyczajowo-psychologicznych. Należą do niego przede wszystkim Roman i Magda, Katastrofa i Bo oszalalem dla niej. Ten ostatni z dużą dozą elementów komediowych. Różnorodne filmy Chęcińskiego łączy ważny wspólny element: w centrum uwagi pozostaje zawsze charakter człowieka. 

W 1969 roku Chęciński wyreżyserował kryminał sensacyjno-szpiegowski Tylko umarły odpowie (1969). Filmem sensacyjnym, przeznaczonym dla szerokiej widowni, jest również Wielki Szu (1983).

W latach 1976-1980 był zastępcą kierownika artystycznego Zespołu Filmowego “Iluzjon”, a w latach 1988-1991 zastępcą kierownika artystycznego zespołu filmowego “Kadr”. Dwukrotnie (w latach 1969 i 1975) otrzymał Nagrodę Ministerstwa Kultury i Sztuki II stopnia. W 1971 roku otrzymał Nagrodę MON II stopnia. W 1978 roku otrzymał nagrodę czasopisma “Film” za tryptyk filmowy Sami swoi, Nie ma mocnych, Kochaj albo rzuć (nagroda przyznana za rok 1977). Jest dwukrotnym laureatem Nagrody Kulturalnej Wrocławia (w latach 1968 i 2000). W 2005 roku otrzymał Nagrodę Honorową – statuetkę “Jańcia Wodnika” na Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Filmowej “Prowincjonalia 2005” we Wrześni. W 2006 roku otrzymał tytuł honorowego obywatela miasta Wrocławia. W 2007 roku przyznano mu Honorową Nagrodę Stowarzyszenia Filmowców Polskich podczas 32. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. 

Filmografia

Etiudy filmowe:

  • 1953 – Lato.
  • 1955 – Człowiek nie umiera.

Filmy fabularne:

  • 1961 – Historia żółtej ciżemki (według powieści Antoniny Domańskiej – Deotymy; scenariusz: Zdzisław Skowroński i Wanda Żółkiewska). Historia utalentowanego chłopca który terminuje w pracowni mistrza Wita Stwosza przy rzeźbieniu i budowie ołtarza w kościele Mariackim w Krakowie. Stylizowana baśń historyczna dla dzieci. Scenografia i kostiumy wzorowane na średniowiecznym malarstwie. Nagrody: 1962 – “Srebrny Medal” na MFF Dziecięcych w Wenecji.
     
  • 1964 – Agnieszka 46 (według powieści Wilhelma Macha Agnieszka, córka Kolumba; scenariusz: Wilhelm Mach i Zdzisław Skowroński).Akcja filmu rozgrywa się w 1946 roku na Ziemiach Odzyskanych. Do wsi Białobrzegi przyjeżdża do pracy młoda nauczycielka, tytułowa Agnieszka. Spotyka się z nieprzychylnym przyjęciem ze strony miejscowego sołtysa, byłego żołnierza, który zarządzając wioską wprowadza wojskowy dryl. Następuje starcie dwóch silnych osobowości. W rezultacie tej rozgrywki sołtys odchodzi z wioski, gdyż to właśnie nauczycielka jest przedstawicielką nowego pokojowego życia, które nadchodzi nieuchronnie po czasach wojny.
     
  • 1965 – Katastrofa (według powieści Zbigniewa Kubikowskiego; scenariusz: Sylwester Chęciński i Zbigniew Kubikowski). Bohaterem filmu jest trzydziestoletni inżynier. Według jego projektu zbudowano wiadukt, który zawalił się, powodując śmierć kilku osób. Dramat psychologiczno-obyczajowy stanowiący próbę charakterystyki moralności i obyczajowości środowiska inteligencji technicznej, w której żyje i pracuje bohater.
     
  • 1967 – Sami swoi (scenariusz: Andrzej Mularczyk).Po II wojnie światowej na Ziemie Zachodnie przybywają z kresów dwie skłócone ze sobą od lat rodziny – Karguli i Pawlaków i zajmują sąsiadujące ze sobą gospodarstwa. Tutaj dalej ciągną swoje kłótnie i spory, które kończy dopiero małżeństwo ich dzieci. Jedna z najlepszych polskich komedii nawiązująca do klasycznych pierwowzorów: Pieniacza Krasickiego i Zemsty Fredry. Nagrody: 1969 – Nagroda Ministra Kultury i Sztuki II stopnia; 2008 – Specjalna “Złota Kaczka 100-lecia Polskiego Kina” w kategorii: polska komedia stulecia (przyznawana przez pismo “Film”, w głosowaniu telewidzów).
     
  • 1969 – Tylko umarły odpowie (scenariusz: Andrzej Wydrzyński).W jednej z wrocławskich fabryk zostaje zamordowany kasjer. Śledztwo prowadzi kapitan Wójcik. Reżyser ukazuje kolejne etapy dochodzenia, będące jednocześnie kolejnymi etapami przemian kapitana, który stopniowo ulega fascynacji sprawą. Za odkrycie prawdy metodami wykraczającymi poza prawo bohater musi zapłacić życiem. Polska odmiana filmu detektywistycznego.
     
  • 1970 – Legenda (scenariusz: Walentin Jeżow i Zbigniew Załuski).Zima 1944 roku. W lesie spotykają się dwaj kilkunastoletni chłopcy. Polak idzie z Warszawy, Rosjanin uciekł z transportu do Niemiec. Obaj próbują na własną rękę walczyć z okupantem. Obaj też zakochują się w jednej dziewczynie. Obraz młodości zderzonej zbyt wcześnie z okrutnymi i tragicznymi sprawami wojny.
     
  • 1971 – Diament radży (film TV; według opowiadania R.L. Stevensona; scenariusz: Andrzej Jarecki).Przygodowa opowieść o poszukiwaniach ukradzionego klejnotu, który przywiózł z Indii brytyjski generał.
     
  • 1971 – Pierwsza miłość (film TV; według opowiadania Iwana Turgieniewa; scenariusz:Andrzej Wajda).Historia miłości młodego chłopca do pięknej córki księżnej Zinaidy. Niestety, dziewczyna jest zakochana w ojcu chłopca.
     
  • 1973 – Droga (serial TV; 6 odcinków; scenariusz: Andrzej Mularczyk)
    Musisz to wypić do dna, Numer próbny, Ostatnich gryzą psy, Pasażer z nożem w kieszeni, Rysopis uwodziciela, Stan wyjątkowy
    Kierowca Marianek, bohater serialu przemierza rozlegle obszary kraju. Jest łącznikiem między kolejnymi epizodami, a także pełnoprawnym uczestnikiem wydarzeń, zawsze zaplątany w sprawy innych ludzi, którym próbuje nieść pomoc.
     
  • 1974 – Nie ma mocnych (scenariusz: Andrzej Mularczyk).Ciąg dalszy losów bohaterów komedii Sami swoi. Perypetie związane z małżeństwem wnuczki Kargula i Pawlaka. Nagrody: 1974 – “Jantar” na 2. MSF w Koszalinie; “Złote Grono” na LLF w Łagowie; 1975 – Nagroda Ministra Kultury i Sztuki II stopnia.
     
  • 1977 – Kochaj albo rzuć (scenariusz: Andrzej Mularczyk).Trzecia część komediowego tryptyku o Pawlaku i Kargulu. Tym razem wraz z wnuczką obaj wyjeżdżają do Chicago. Nagrody: 1977- Nagroda Główna Jury na FPFF w Gdańsku.
     
  • 1978 – Roman i Magda (scenariusz: Ireneusz Iredyński). Obraz rozpadu małżeństwa pokazany z punktu widzenia najpierw męża, a potem żony.
     
  • 1980 – Bo oszalałem dla niej (film TV; według opowiadania Jerzego Stefana Stawińskiego; scenariusz: Jerzy Stefan Stawiński).Uzdolniony aktorsko zaopatrzeniowiec wykorzystuje swoje umiejętności do oszukiwania ludzi i podrywania przygodnie poznanych dziewcząt. W końcu sam w jednej z nich zakochuje się.
     
  • 1982 – Wielki Szu (scenariusz: Jan Purzycki). Starzejący się szuler karciany wychodzi po pięciu latach z więzienia. Niczego już nie oczekuje. Chce się wycofać, ale okoliczności zmuszają go do powrotu do zielonego stolika.Film sensacyjny z ambicjami artystycznymi. Nagrody: 1983 – Nagroda Ministra Kultury i Sztuki II stopnia; 1984 – “Złota Kaczka” przyznawana przez tygodnik “Film” w kategorii: najlepszy film polski za rok 1983.
     
  • 1991 – Rozmowy kontrolowane (scenariusz: Stanisław Tym). Pierwsza polska komedia, której akcja rozgrywa się w stanie wojennym. Bohaterem jest prezes klubu sportowego “Tęcza”, znany już z wcześniejszego filmu Miś Stanisława Barei . Nagrody: 1992 – “Srebrne Grono” na LLF w Łagowie; Nagroda Prezesa Komitetu ds. Radia i Telewizji na FPFF w Gdyni.
     
  • 1997-1998 – Z pianką czy bez (serial TV; 9 odcinków; scenariusz: Stefan Friedmann i Krzysztof Jaroszyński). W reżyserii Chęcińskiego 3 odcinki: Lawranc ojciec Kristiny, Koncesja, Akcyza
    Serial komediowy o aktorach, którzy na miejscu zlikwidowanego teatru zakładają pub.
     
  • 2005 – Przybyli ułani (scenariusz: Grzegorz Stefański) w cyklu filmowym TV “Święta Polskie”. W popegeerowskiej gminie Osiek 15 sierpnia ma być odsłonięta tablica upamiętniająca wyzwolenie miejscowości z rąk bolszewików w 1920 roku. Wójtowi potrzebny jest weteran. Wiejski sklepikarz obiecuje pomoc w zamian za koncesję na sprzedaż wódki. Siermiężna satyra na polską bohaterszczyznę i zakłamanie.

Teatr TV

  • 1968 – Próba generalna (autor: Andrzej Mularczyk)
  • 1994 – Głośna sprawa (autor: Jerzy Niemczuk)
  • 1995 – Racja głodowa (autor: Jerzy Niemczuk)
  • 1997 – Dziękuję za służbę (autor: Włodzimierz Perzyński)
  • 1999 – Samoobrona (autor: Feliks Falk)
  • 2000 – Żelazna konstrukcja autor: (Maciej Wojtyszko)

Reżyserował w teatrach m.in:

  • Komedia Sytuacyjna (autorzy: Johnnie Mortimer, Brian Cooke) w 1996 we Wrocławskim Teatrze Współczesnym, w 2000 w Lubuskim Teatrze w Zielonej Górze i Bałtyckim Teatrze Dramatycznym w Koszalinie oraz w 2002 w Teatrze Jeleniogórskim; 2003 – Upadłe anioły(autor: Noel Coward) w Teatrze Kwadrat w Warszawie.

W 2003 wystąpił jako aktor w Baśni o ludziach stamtąd (scenariusz i reżyseria Władysław Sikora).

Werdykty jurorów 44. Lubuskiego Lata Filmowego. Kto wygrał?

900 600 llf

 Konkurs Główny – konkurs filmów fabularnych

W prestiżowym konkursie głównym Lubuskiego Lata Filmowego – konkursie filmów fabularnych o główną nagrodę – Złote Grono ubiegało się 15 filmów z Polski, Czech, Słowacji, Niemiec i Węgier, w tym „Body / Ciało” Małgorzaty Szumowskiej, „Bogowie” Łukasza Palkowskiego, „Carte Blanche” Jacka Lusińskiego, „Droga wyjścia” Petra Vaclava (Czechy/Francja), „Fotograf” Ireny Pavlaskovej, „Limbo” Anny Sofie Hartmann czy „Serce serduszko” Jana Jakuba Kolskiego.

Jury w składzie: Lech Majewski – przewodniczący, Dorota Kamińska, Anryi Khalpakhchi, Tadeusz Lubelski, Eryk Lubos po obejrzeniu 15 filmów wytypowanych do konkursu postanowiło przyznać główną Nagrodę Złotego Grona filmowi „Body / Ciało” w reżyserii Małgorzaty Szumowskiej doceniając uniwersalność opowieści i doskonały warsztat filmowy. – To film kompletny, kolejne, wielkie, może nawet najlepsze, dzieło Małgorzaty Szumowskiej – stwierdzili jurorzy podczas obrad.

cialo

Druga nagroda – Srebrnego Grona – trafiła do Petra Václava, reżysera czeskiego filmu „Droga wyjścia / The Way Out / Cesta ven”, za doskonałe ujęcie ważnego tematu – problematyki życia społeczności romskiej.

cestaven

Nagrodę Brązowego Grona przyznano również czeskiemu filmowi „Fotograf / Photographer” w reżyserii Ireny Pavláskovej. Ta opowieść o życiu słynnego czeskiego fotografa Jana Saudka ujęła niebanalnym, komediowym podejściem do biografii i uniknięciem pokusy hagiografii.

fotograf - cz

Wyróżnienie ex aequo przyznano zaś dwóm filmom: czeskiemu obrazowi „Hany” w reżyserii Michala Samira za pomysł formalny i odwagę w podejmowaniu nowatorskiej próby opowiedzenia o kondycji duchowej młodego pokolenia oraz „Carte Blanche” w reżyserii Jacka Lusińskiego, uznając jego ważny i istotny społecznie przekaz.

 

Nagroda Organizatorów im. Juliusza Burskiego

Nagrodą Organizatorów im. Juliusza Burskiego doceniono rosyjski film „Moja syrenka, moja Lorelei / My Mermaid, My Lorelei” w reżyserii Nany Djordjadze.

Loreley_1

 

Konkurs filmów dokumentalnych

W konkursie filmów dokumentalnych wystartowało 28 tytułów, które oceniało międzynarodowe jury w składzie: Wanda Mirowska (Polska), Gedyminas Jankauskas (Litwa), Denis Nikitenko (Ukraina) Nagrody zdobyły 4 filmy:

Złote Grono przyznano filmowi „(Nie)obecność / (Dis)apperance” w reżyserii Magdaleny Łazarkiewicz, nagrodę Srebrnego Grona filmowi „Felvidek – Górne Węgry / Felvidek. Caught in Between / Felvidék – Horná Zemw reżyserii Vladislavy Plančíkovej. Trzecią nagrodę – Brązowe Grono – filmowi „Aktorka / Actress” w reżyserii Kingi Dębskiej i Marii Konwickiej.

Wyróżnieniem uhonorowano też ukraiński film ukazujący dramatyczne wydarzenia na Majdanie „Wszystko płonie / All things ablaze / Все палає” w reżyserii Oleksandra Techynskyiego, Alekseya Solodunova, Dmitrya Stoykova.

wszystkoplonie

Konkurs krótkiej formy

W konkursie krótkiej formy o festiwalowe nagrody 44. Lubuskiego Lata Filmowego walczyło 26 filmów. Oceniało je jury w składzie: przewodniczący – lstvan Krasztel (Węgry), Tomasz Komorowski i Lech Mackiewicz. Nagrodę Złotego Grona przyznano filmowi „To, czego chcę” w reżyserii Damiana Kocura. Nagroda Srebrnego Grona trafiła do Lindy Dombrovszky, autorki filmu „Siedemdziesiątka”. Brązowe grono zdobył film „Supernowa” w reżyserii Andrzeja Cichockiego.

Wyróżnienie przyznano filmowi „Matka ziemia” w reżyserii Piotra Złotorowicza.

 

Diamentowe Grono

Sylwester Chęciński

Sylwester Chęciński

W tym roku Diamentowe Grono, czyli specjalną nagrodę za dorobek artystyczny i wkład w rozwój polskiej kinematografii, otrzymał Sylwester Chęciński, uznany polski reżyser filmowy, najbardziej znany jest z trylogii Sami swoi, Nie ma mocnych i Kochaj albo rzuć. – Czuję wielką sympatię do Lubuskiego Lata Filmowego. Najwięcej nagród za filmy, jak się okazuje, otrzymałem właśnie w Łagowie – mówi Sylwester Chęciński.

W poprzednich latach Diamentowe Grono otrzymali Jerzy Hoffman i Danuta Szaflarska.

Spotkanie z Ireneuszem Grzybem: Małe stłuczki

901 600 llf

Spotkanie z Ireneuszem Grzybem współtwórcą filmu Małe stłuczki.

Pokaz specjalny LLF 2015 – Gracz / Gamer Olega Sentsova

900 600 llf

Pokaz specjalny 44 Lubuskiego Lata Filmowego 2015 – film Gracz / Gamer w reżyserii Olega Sentsova, jako wyraz wsparcia publiczności i organizatorów LLF 2015 dla uwięzionego przez rosyjskie służby specjalne artysty i działacza wolnościowego. Zapraszamy do kina festiwalowego w sobotę o godzinie 20.00. Razem pokażmy, że nie jest to nam obojętne.

Oleg Sentsov, ukraiński reżyser, scenarzysta i producent, członek ruchu “Automajdan”, którego filmowy debiut „Gamer” był w 2012 roku pokazany podczas 41 Lubuskiego Lata Filmowego, od 11 maja 2014 roku jest uwięziony bez procesu w moskiewskim więzieniu. 

Ukrainian film director Oleg Sentsov (right), was arrested on charges of terrorism last year in Crimea shortly after Russia seized it from Ukraine. He's shown here at a hearing at Moscow's Lefortovo District Court on Dec. 26, 2014.

Zaangażowany był w proeuropejskie demonstracje na Majdanie, wyrażał publicznie niezgodę na aneksję Krymu, gdzie wraz z żoną i dwójką dzieci mieszkał w Symferopolu. Po aneksji Krymu Sentsov czynnie pomagał ukraińskim wojskowym i ich rodzinom opuścić półwysep. Został aresztowany przez rosyjską służbę bezpieczeństwa, potajemnie wywieziony do Moskwy i bezpodstawnie oskarżony o działalność terrorystyczną. Aby zmusić Sentsova do przyznania się do winy, stosowano tortury. 

Sentsovowi oraz pozostałym oskarżonym w sprawie „krymskich terrorystów”, stawiane są ciężkie zarzuty dokonania aktów terrorystycznych, pod którymi rozumiane są podpalenia budynków należących do Russkoy Obshchiny Kryma 14.04.2014 (nadpalone wejście do budynku) i symferopolskiego oddziału partii Yedinaya Rossiya 18.04.2014 (nadpalone okno), oraz oskarżenia o „przygotowanie wybuchów” na terenie Półwyspu Krymskiego. Oleg Sentsov nie przyznał się do winy, grozi mu do 20 lat pozbawienia wolności.

Szczegóły poznać mogą Państwo na stronie http://odfoundation.eu/a/5639,sprawa-olega-sentsova

Spotkanie z Janem Jakubem Kolskim po projekcji filmu Wenecja

901 600 llf

Spotkanie z Janem Jakubem Kolskim po projekcji filmu Wenecja. Rozmowę prowadził Jakub Armata.

Tak jutro będzie wyglądała pierwsza strona Gazety Lubuskiej

940 564 llf

Tak w sobotę będzie wyglądała pierwsza strona Magazynu Gazeta Lubuska. Miłe uznanie tegorocznego laureata Diamentowego Grona – uznanego reżysera Sylwestra Chęcińskiego, twórcy znanego przede wszystkim z trylogii filmów o losach nasłynniejszych w Polsce rodzin: Karguli i Pawlaków. Dziękujemy pięknie redakcji.gazetalubuska

Jury wybrało zwycięzców festiwalu

901 600 llf

Werdykt 44 Lubuskiego Lata Filmowego już jest. Właśnie obrady zakończyło jury konkursu filmów fabularnych: Dorota Kamińska, Lech Majewski, Tadeusz Lubelski, Andriy Khalpakhchi, Eryk Lubos. Ogłoszenie wyników już jutro podczas gali w łagowskim amfiteatrze o godz. 21.00.

Zobacz film Jacka Lusińskiego – Carte Blanche

940 529 llf

Piątek, 3 lipca o godz. 17:45 – Kino Festiwalowe Lubuskiego Lata Filmowego (OW Leśnik)
Carte Blanche, reż. / dir. Jacek Lusiński, Polska / Poland, 106’ (kon. fab. / feat. comp.)

Kacper (Andrzej Chyra), uwielbiany przez uczniów nauczyciel historii z lubelskiego liceum, zaczyna stopniowo tracić wzrok. Diagnoza lekarska nie pozostawia złudzeń. Mężczyźnie, z powodu wady genetycznej, grozi trwała ślepota. Początkowo załamany, ostatecznie postanawia ukryć przed przełożonymi problemy zdrowotne, aby zachować pracę i doprowadzić do matury swoich uczniów. Jedynym powiernikiem tajemnicy nauczyciela zostaje jego najlepszy przyjaciel Wiktor (Arkadiusz Jakubik). Kacper, zmagając się z nową sytuacją i nowymi wyzwaniami, nawiązuje bliską przyjaźń z koleżanką z pracy (Urszula Grabowska) i próbuje pomóc zbuntowanej uczennicy, Klarze (Eliza Rycembel), która ukrywa swój własny sekret.

Spotkanie z Janem Jakubem Kolskim

900 600 llf

Taki widok zawsze cieszy! Dziękujemy

940 435 llf

publika1

Spotkanie z Lechem Majewskim (wideo)

900 600 llf

Spotkanie z Lechem Majewskim po projekcji filmu „Onirica”, który przyjęty był brawami przez publiczność Lubuskiego Lata Filmowego. Ciekawa rozmowa o sztuce, starych mistrzach i… zobaczcie Państwo to sami w naszej relacji wideo. Poniżej też kilka fotek.

Wanda Mirowska: Dylemat jurorki

900 600 llf

Tegoroczny festiwal już po półmetku. Za nami duża część filmów. Jurorzy zaczynają pierwsze rozmowy o werdyktach. Pojawiają się pierwsze dylematy. Wanda Mirowska, jurorka konkursu filmów dokumentalnych, włożyła dziś symboliczną koszulkę. 

wandadylemat

Migawki z LLF cz. 2

900 600 llf

„Niepożądana” – pierwszy pokaz w Polsce białego kruka złotej ery węgierskiego kina niemego

837 600 llf

Wielka gratka i niepowtarzalna okazja na uczestniczenie w niezwykłym wydarzeniu 44. Lubuskiego Lata Filmowego. Po 101 latach zaprezentowaliśmy po raz pierwszy w Polsce białego kruka złotej ery węgierskiego kina niemego –   rekonstrukcję filmu „Niepożądana” z 1914 roku Michaela Curtiza (Mihály Kertésza) – reżysera słynnej „Casablanki”. 

Jeden z najbardziej wpływowych filmowców Hollywoodu, zdobywca Oskara za „Casablancę”, Michael Curtiz, urodzony jako Mihály Kertész, nakręcił kilka filmów na Węgrzech w 1910 roku. „Niepożądana”, w którym grała najsławniejsza węgierska aktorka tamtego okresu, to jedyny obraz, który przetrwał próbę czasu i prawdziwy biały kruk w historii kina węgierskiego i światowego.

niepożądana michael-curtiz-04

Węgierskie Archiwum Audiowizualne (MaNDA) przekazało fundusze Fundacji Kina Węgierskiego, dzięki czemu w laboratorium filmowym w Budapeszcie została przeprowadzona rekonstrukcja „Niepożądanej” w 2014 roku.

Historia temu towarzysząca i podróż jedynej kopii zapisanej na mocno podniszczonej taśmie nitrocelulozowej zasługiwały na własny film.

13 października 2014 roku, odrestaurowana kopia miała swą premierę na inauguracji Tygodnia Filmów Węgierskich w hali koncertowej w Budapszcie. Seans był ilustrowany muzyką na żywo wykonaną przez Orkiestrę Symfoniczną Pannonia, która wykonała kompozycje napisane przez znanego na całym świecie węgierskiego kompozytora, Atti Pacsaya.

Trzy dni później film miał swoją światową premierę na festiwalu filmowym w Lyon. Następnie spływały zaproszenia na inne festiwale, w tym prestiżowy Cinema Ritrovata w Bolonii.

“Niepożądana” jest jednym z wielu zaginionych węgierskich filmów złotej ery kina niemego. Kopia została odnaleziona w piwnicy Węgierskiego Domu Kultury w Nowym Jorku. Wciąż nie wiadomo, czemu właśnie tam się znajdowała, ale podjęto wszelkie starania, by wróciła do ojczystego kraju.

Film jest adaptacją sztuki napisanej przez węgierskiego dramaturga Ede Tótha, która opowiada historię niesłusznie zwolnionej służącej.

Niepożądana 2

Betty została sierotą w młodym wieku i przeprowadza się na wieś pod naciskiem wuja. Na łożu śmierci dowiaduje się od niego, że jej matka przebywała przez te wszystkie lata w więzieniu. Zdana tylko na siebie, wybiera się do miasta i zatrudnia jako służąca. Nick, najstarszy syn jej pracodawców, zakochuje się w niej, ale jego matka wyrzuca ją, osądzając o kradzież. Betty wraca na wieś, nie wiedząc, że jej mama, Sara, została zwolniona i rozpoczęła poszukiwania córki…

Niepożądana

Niepożądana / The Undesirable /  A Tolonc

Reżyseria / Directed by: Michael Curtiz (Mihály Kertész)
Scenariusz / Written by: Jenő Janovics (based on the play / na podstawie sztuki: “Niepożądana” Ede Tótha z 1876 roku)

Zdjęcia / Director of Photography: László Fekete
Obsada / Cast: Lily Berki (Betty), Mari Jászai (Sara), Viktor Varkonyi, Mihály Fekete, Kató Berky, István Gálosi, Endre Kertész, Andor Szakács, Elemér Hetényi, Gyula Nagy, István Szentgyörgyi, Marcsa Simon, Alajos Mészáros, Fülöp Erdős, Adorján Nagy

Kraj i data produkcji / Country & year of production: Węgry / Hungary  1914
Czas projekcji / Length: 67 min

LLF 2015: Oleksandr Techynsky – Wszystko płonie (wideo)

900 600 llf

Ważny ukraiński film – Wszystko płonie / All things ablaze / Все палає – opowiadający o rewolucji na Majdanie obejrzeliśmy na ekranie Lubuskiego Lata Filmowego – relację z bliska z dramatycznych wydarzeń, które spowodowały historyczne zmiany u naszego wschodniego sąsiada – na Ukrainie. Jeden z trzech twórców filmu, Oleksandr Techynskyi, opowiadał o tym, jak powstawał ten niezwykły film i odpowiadał na pytania widzów.

Ten film nie jest o rewolucji, która zmieniła Ukrainę. Nie do końca o niej. Raczej pokazuje uniwersalny wzór specjalnego rodzaju powstań – tych, które kończą się przelewem krwi” – piszą o swoim filmie twórcy: Oleksandr Techynskyi, Aleksey Solodunov, Dmitry Stoykov. Film otrzymał nagrodę na niemieckim festiwalu DOK Leipzig jako „wybitny wschodnioeuropejski film”. Jury festiwalu oznajmiło, że film jest przekonujący, konsekwentny i zawsze w centrum wydarzeń, ramię w ramię z bohaterami: „Obraz nie próbuje się zastanawiać nad sensem wydarzeń, a przedstawia walkę, która poszła nie w tą stronę, i koniec końców doprowadziła do rozpaczy, bezradności i śmierci”.

Brawa dla filmu Fotograf Ireny Pavláskovej

616 347 llf

Brawami po projekcji dziękowała publiczność Lubuskiego Lata Filmowego za film “Fotograf” Ireny Pavláskovej o Janie Saudku – jednym z najbardziej znanych czeskich fotografów uznawanym za geniusza i skandalistę.

Jan Saudek od lat fotografuje akty, głównie kobiet na tle brudnej, odrapanej ściany. Jego “bohaterki” to najczęściej kobiety o pełnych kształtach, z którymi maestro zaprzyjaźnia się, których pożąda, z którymi spędza większość swojego wolnego czasu. Dla czeskiego sybaryty, który w dzieciństwie był przez jakiś czas przetrzymywany w obozie koncentracyjnym, fotografia to sposób na pokazywanie wymarzonej egzystencji.

Pierwsza scena – dwóch mężczyzn kłóci się na ławeczce, czy ważniejsza jest prawda, czy fantazja. Jednym z nich jest aktor Karel Roden, drugim – “fotograf czeski” Jan Saudek. W filmie Ireny Pavláskovej aktor wciela się w rolę jednego z najbardziej znanych czeskich fotografów, który jest uznawany za geniusza i skandalistę. Reżyserka Fotografa napisała scenariusz tej biograficznej historii razem z głównym bohaterem, dlatego też kłótnia o prawdę i fantazję staje się kluczowym motywem.

Mała reminiscencja z otwarcia festiwalu (wideo)

900 600 llf

Program 44. Lubuskiego Lata Filmowego – Łagów 2015

940 552 llf

Niedziela / Sunday 28.06.2015

KINO FESTIWALOWE

14:30 Projekt „Poznać i zrozumieć – historia i współczesność w kinie polskim i niemieckim”
Disco Polo, reż. / dir. Maciej Bochniak, Polska / Poland, 107’ (fab. / feat.)
Spotkanie z reżyserem
17:00
Bogowie / Gods, reż. / dir. Łukasz Palkowski, Polska / Poland, 112’ (kon. fab. / feat. comp.)
Spotkanie z reżyserem
19:30
Zbliżenia / Close-Ups, reż. / dir. Magdalena Piekorz, Polska / Poland, 73’ (kon. fab. / feat. comp.)
Spotkanie z reżyserem
23:00 Projekt „Poznać i zrozumieć – historia i współczesność w kinie polskim i niemieckim”
Obietnica / The Word, reż. / dir. Anna Kazejak, Polska / Poland, 97’ (fab. / feat.)

AMFITEATR
21.00
Uroczyste otwarcie 44 Lubuskiego Lata Filmowego
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Zielonogórskiej
koncert „Bel canto”

22:30
Dzień dobry, kocham Cię! / Crazy Little Thing, reż. / dir. Ryszard Zatorski, Polska / Poland, 93’ (fab. / feat.)

SALA WIDEO LEŚNIK
16:00
85625, reż. / dir. Maciej Jarczyński, Polska / Poland, 19’ (kon. dok. / doc. comp.)
Bruno Schulz, reż. / dir. Adam Sikora, Polska / Poland, 57’ (kon. dok. / doc. comp.)
Po co jest koń ? / What is a horse for? reż. / dir. Witold Szymczyk, Polska / Poland, 25’ (kon. dok. / doc. comp.)
18:00
Aktorka / Actress, reż. / dir. Kinga Dębska, Maria Konwicka, Polska / Poland, 72’ (kon. dok. / doc. comp.)
Kontrapunkt / Counterpoint, reż. / dir. Andrzej Papuziński, Polska / Poland, 29’ (kon. dok. / doc. comp.)
20:00
Projekt „Poznać i zrozumieć – historia i współczesność w kinie polskim i niemieckim”
Szpila, reż. / dir. Ewa Golis, Polska / Poland, 30’ (dok. / doc.)
Tak daleko, tak blisko / So Close and Yet So Far, reż. / dir. Anna Kuśmierczyk, Polska / Poland, 47’ (dok. / doc.)
Hugon: portrecista świata niewidzialnego / Hugon: the portraitist of the invisible world, reż. / dir. Maciej Jarczyński, Polska / Poland, 30’ (dok. / doc.)

Brawa publiczności dla filmu M. Szumowskiej

900 600 llf

Brawami został przyjęty przez festiwalową publiczność film Małgorzaty Szumowskiej “Ciało / Body”. Kino w Leśniku podczas seansu było wypełnione niemal po brzegi. Po seansie ożywione rozmowy widzów. Lubimy taką atmosferę podczas Lubuskiego Lata Filmowego.