O Festiwalu – 47. Lubuskie Lato Filmowe 24 czerwca – 1 lipca 2018

O Festiwalu

Lubuskie Lato Filmowe – Łagów istnieje od 1969 roku!

Początkowo był to jedyny ogólnopolski festiwal filmów krajowych. Fakt, że podczas tego festiwalu odbywało się wiele seminariów i spotkań dyskusyjnych w swobodnej i niekontrolowanej atmosferze był niezbyt mile widziany przez komunistyczne władze. Stworzono drugi festiwal filmów krajowych – w Gdańsku – o wiele bardziej oficjalny, reprezentacyjny, wystawny. Niejako w cieniu Gdańska (później – Gdyni), w dużym stopniu dzięki inicjatywie działaczy Klubu Kultury Filmowej z Zielonej Góry i Polskiej Federacji DKF, festiwal łagowski przetrwał, tym bardziej kultywując swój odrębny – roboczy, dyskusyjny – charakter.

W odpowiedzi na nowe potrzeby wywołane dezintegracją a wkrótce rozpadem obozu komunistycznego, festiwal łagowski stał się od roku 1990 festiwalem między-narodowym nastawionym na prezentację kina krajów postkomunistycznych.

Powszechnie znany jest fakt dominacji w polskich kinach masowej rozrywki produkcji amerykańskiej. Kino europejskie stosunkowo rzadko i w niewielkim wyborze trafia na nasze ekrany. A już niezmiernie rzadko filmy naszych sąsiadów. Są one nadal słabo znane polskiej publiczności. Kino czeskie, słowackie, węgierskie, rosyjskie, ukraińskie, litewskie, łotewskie, austriackie, estońskie, ale także i niemieckie – jeśli trafia do kin w Polsce, albo jest prezentowane w telewizji, to w wielu przypadkach dzieje się tak dzięki festiwalowi w Łagowie. Łagów jest tym miejscem w Polsce, gdzie można zobaczyć te filmy w reprezentatywnym wyborze.

Lubuskie Lato Filmowe jest festiwalem filmów a jednocześnie forum dyskusyjnym, miejscem wymiany doświadczeń z czasu wielkich przemian – w tym również przemian modelu kinematografii. LLF jest nietypowym festiwalem. Zorganizowany skromnie, w pięknej miejscowości wśród lasów i jezior, [40 kilometrów od zachodniej granicy Polski, mniej więcej w połowie drogi (ok.120 km) między Berlinem a Poznaniem] ale bez kosztownej reprezentacji, bankietów i wystawności jest raczej spotkaniem roboczym. To położenie niemalże na moście między dziś już zachodnią Europą, a tą jej częścią, która tradycyjnie, choć z geograficznego (i kulturalnego) punktu widzenia niezbyt słusznie, nazywana bywa wschodnią, zdaje się słusznie predestynować łagowski festiwal do tego, aby stał się mostem kulturalnym ułatwiającym przeprawę z jednego brzegu na drugi.

Nie gwiazdy ekranów są tu atrakcją, lecz autorzy filmów, którzy toczą spory z publicznością, spory trudne, bo jest to publiczność poszukująca w kinie czegoś więcej niż rozrywki, tak jak cały festiwal łagowski jest jedną z ostatnich redut obronnych kina artystycznego.

Dla licznie zgromadzonych gości z krajów uczestniczących w festiwalu, nie tylko twórców zaproszonych filmów, ale i przedstawicieli klubów filmowych jest to również jedyna okazja zapoznania się z tymi filmami. Dla Czechów – z węgierskimi, dla Ukraińców – z rosyjskimi itd., a dla wszystkich z polskimi, które są tutaj prezentowane w szerokim wyborze.

Do Łagowa przyjeżdża rokrocznie nie tylko licząca się część polskiego środowiska twórczego, nie tylko delegacje twórców z krajów uczestniczących w festiwalu, ale także bardzo wielu młodych, szczególnie aktywnych widzów z rozsianych po całej Polsce klubów filmowych i studentów wydziałów filmoznawstwa. Swoje zebrane w Łagowie doświadczenia wiozą z powrotem do siebie, do domu. To właśnie oni organizują tam życie filmowe.

Łagowska konfrontacja różnych kultur symbolicznych, tak często w przeszłości nie tylko obcych sobie, ale i niechętnie do siebie nastawionych, jest bardzo potrzebna i może zrobić wiele dobrego.

Idea realizowana przez festiwal w Łagowie znalazła już – z naszą zresztą pomocą – naśladowców poza granicami Polski. W Cottbus, po drugiej stronie granicy, nasi wcześniejsi goście zorganizowali bliźniaczy festiwal (od 1991 roku), o nieco węższej formule, bo ograniczony do debiutów, drugich i trzecich filmów młodych reżyserów. Początkowo korzystali z naszego repertuaru, obecnie – dzięki znacznie większym środkom finansowym – stali się jednym z ważniejszych w Niemczech festiwali filmowych. Podobnie w Těrlicach, na Zaolziu, powstał (od 1993 roku) pod we współpracy z nami przegląd czeskich, słowackich i polskich debiutów filmowych.

Kolorytu dodaje łagowskiej imprezie festiwalowy konkurs, w którym startują wszystkie zaproszone specjalnie filmy pełnometrażowe. Jury przyznaje trzy główne nagrody: Grand Prix, czyli Złote Grono, oraz Srebrne i Brązowe Grono. Obok tego fundowane są nagrody specjalne.

Równie ważnym elementem festiwalu jest Forum Lubuskiego Lata Filmowego, którego temat wyznacza najważniejszy w danym roku kierunek dyskusji nad kondycją kinematografii uczestniczących w festiwalu oraz problemami dominującymi w danym roku w filmach prezentowanych na festiwalu. Forum to również miejsce diagnozowania zjawisk opisywanych przez ekranową rzeczywistość i zmian zachodzących nie tylko w kinie.

Konkurs festiwalowy, Forum Lubuskiego Lata Filmowego to nie jedyne elementy istotne dla tego festiwalu. Bardzo ważna jest możliwość niczym nie skrępowanej dyskusji z twórcami filmów ze wszystkich krajów uczestniczących w prezentacjach festiwalowych. Dyskusji, która często przenosi się poza ramy czasowe przewidziane przez organizatorów i staje się towarzyskim sporem twórców z odbiorcami ich filmów w nieskrępowanej festiwalowym konwenansem atmosferze. Dyskusji pełnych pasji wykraczających często poza ramy obejrzanego filmu.

Lubuskie Film Summer – Lagow was established in 1969 and, in the beginning, it was the only Polish Feature Film Festival in the country. Because of its form of seminars and open discussions, where everybody had the right to express their opinions in casual and uncontrolled atmosphere, the festival was not very welcomed by the communistic authorities. So the other Polish Feature Film Festival was created, with location in Gdansk, much more official and ostentatious.

The Film Festival in Lagow was, in a way, in the shade of Gdansk (subsequent Gdynia) Festival, survived to a large extend thanks to initiative of the members of Film Culture Club in Zielona Gora and Polish Federation of Discussion Film Clubs and even more than before cultivating its distinctive, working and debatable character. In answer to needs rising from the disintegration process, soon becoming the fall of the communism.

Since 1990, the Lagow Festival has become the international festival that presents the pictures from the post-communist countries. It’s a common knowledge of the fact, that there is a domination of the American mass entertainment productions in Polish cinemas. European productions are very rare and quite selected when screened in Polish cinemas, especially productions of our eastern neighbours. They are little-known to Polish audience. Cinema art from the Czech Republic, Slovakia, Hungary, Russia, Ukraine, Lithuania, Latvia, Estonia and Germany, if screened in our cinemas or presented on TV, it is only thanks to the Lagow Festival.

Lagow is that place in Poland, where one can see these films in the representative choice. Lubuskie Film Summer is both film festival and discussion forum, a place where one can exchange views about times of a great changes including transformation of the cinematography. LLF is not a typical festival, it takes place in a beautiful town, surrounded by the woods and lakes. It is organized in a modest way, without any expensive banquets, pomp, what creates rather working character of the event.

The place is 40 km away from the West border of the country and about half a way (approx. 120 km) between Berlin and Poznan. This location, almost on a bridge between present Western Europe and its other part, traditionally, however from geographical (also cultural) point of view not quite properly, called Eastern, seems to be a sufficient reason to put the Lagow Festival in a position to become the cultural bridge which makes it easier to cross from one bank to the other.

This festival is not about the stars, but about the film authors, taking part in discussions with audience. The viewers look for something more than just entertainment in the cinema and, as well as, the film festival itself, are the one of the last bastions of the artistic cinema. For those gathered in large numbers, guests from participating countries, not only the authors of screened films but also the representatives of Film Clubs it is the only chance to learn about this films. Czechs have the opportunity to see Hungarian films, Ukrainians to see Russian and etc., but first of all they all have the chance to see Polish films, which are presented in a wide range.

Every year Lagow plays a host not only for those who have something to say in the film world, or delegations from the countries taking part in the competition, but also for many young, very active viewers from the Film Clubs from all over the Poland and students from film departments. Everything they learn and experience at Lagow they take back home. Its actually them who organize the film life there (in home towns). Łagowska confrontation of different symbolic cultures, as it happened in the past not only of estranged cultures but also reluctantly poised to each other, is much needed and can make many good.

Thanks to our help, there are already people outside Poland who follow the suit of the main idea fulfilled at the Lagow Festival. Since 1991, in Cottbus, on the other (German) side of the border, one of the first guests of our festival has organized twin festival themselves, which is mainly focused on presentation of debutes of young film directors, as well as their next works. At first they used our repertoire, presently due to considerably greatest financial funds they have become one of the most important film festivals in Germany. Similarly, since 1993 in Těrlice in Zaolzie, in cooperation with us there is a Czech, Slovakian and Polish film debut review.

What brings some excitement to this Lagow event is a competition, where all the invited feature films take part. The Jury selects films for the three awards: Grand Prix, in other words, Golden Grape, as well as for Silver and Bronze Grapes. Besides of that there are Special Jury awards. An inseparable part of every year’s tradition is the Lubuskie Film Summer Forum, with its topic that determine the trend of discussions about the shape of cinematographies taking part in the festival, as well as, about some major problems shown in a given year in films. The Forum is also a place of recognition of the phenomena described by the film reality and changes taking place not only on the screen.

The Festival Competition and Lubuskie Film Summer Forum are not the only crucial elements of a great importance for this Festival. A great role plays the opportunity of free discussion with the film makers from all countries taking part in the festival screenings. That kind of discussions, often lasting longer than scheduled by the organizers that transfer into small talks between professionals and audience, somewhere outside of the festival’s gates. Discussions full of passion going beyond the frames of watched film.

Lubuskie Filmsommer – Łagów existiert schon seit dem Jahr 1969.

Am Anfang war das, das einzige polnische Filmfestival, wo verschiedene Filme von vielen Ländern präsentiert waren. Während des Festivals fanden viele Seminare und Diskusionen, in einer lockeren Atmosphere, statt . Das war natürlich nicht gut von den Kommunisten angenommen. Da entstand ein anderes Filmfestival in Gdańsk, das mehr offiziell, repräsentativ und prachtvoll war. Dank der Hilfe der Veranstalter von dem Klub der Filmkultur von Zielona Góra und dank der polnischen Föderation DKF, überstand das łagowski Filmfestival.

In der Antwort auf alle neue Bedürfnisse, die durch Desintegration des kommunistischen Lagers verursacht waren, wurde das łagowski Filmfestival ab Jahr 1990 als internationales Filmfestival anerkannt, das verschiedene Filme von postkommunistischen Länder darstellt.

Es ist sehr bekannt, dass im polnischen Kino verschiedene amerikanische Produktionen dominieren. Das europäische Kino ist sehr selten dargestellt, und dazu noch in sehr geringer Auswahl. So ne Filme sind noch sehr fremd für das polnische Publikum. Wenn das tschechische, slowakische, ungarische, russische, ukrainische, litauische, lettische, österreichische, estnische aber auch das deutsche Kino, im polnischen Kino bzw. im Fernseher präsentiert wurde, heißt das, es passiert so dank dem łagowskim Filmfestival.

Lubuskie Filmsommer ist ein Filmfestival aber auch ein Diskussionsforum. Es ist ein Ort, wo alle Erfahrungen über die Wandlung der Kinomatografie gesammelt wurden. LLF ist ein untypisches Filmfestival. Es ist ganz einfach in einer wunderschönen Ortschaft organisiert, (40 km von der westlichen Grenze) und etwa auf halbem Weg zwischen Berlin und Posen (ca. 120km ). Dieser Ort liegt fast auf der Brücke zwischen heutiger Westeuropa , und einem Teil, die traditionell ist, obwohl die geografische (und kulturelle) Sicht nicht zu Recht, diesen Teil als Osteuropa bezeichnet. Dieser östliche Teil prädestiniert dieses Filmfestival dazu, damit dies als eine Brücke dient um sich besser von einer Seite zu anderen zu bewegen.

Die Schauspieler dienen hier nicht als Attraktion, sondern die Autoren von Filmen,die mit dem Publikum diskutieren. Diese Diskusionen sind sehr anstrengend, weil die Zuschauer mehr als nur irgendeine Unterhaltung erwarten, genau so wie das ganze Festival, das als eine Verteidigungsredoute des artistischen Kinos dient.

Für viele Gäste von verschiedenen Länder, die im Festival teilnehmen, aber auch für die Vertreter der Filmclubs ist das die einzige Möglichkeit um die Filme anzugucken. Für die Tschechien- auf Ungarisch, für die Ukrainer- auf Russisch und so weiter, und für alle andere haben wir auch Filme auf Polnisch, die hier präsentiert werden.

Jedes Jahr kommt nach Łagow nicht nur der Teil des polnischen Kunstmilieu und die Delegationen von Schöpfern von verschiedenen Ländern, die im Festival teilnehmen, sondern auch viele junge Leute, vor allem viele Zuschauer aus Polen aus Filmklubs und auch viele Studenten der Filmwissenschaft. Diese Leute nehmen alle neue Erfahrungen, die sie in Lagow gesammelt haben, nach Hause. Genau sie organisieren dann das Filmleben.

Die Konfrontation in Łagów von verschiedenen symbolischen Kulturen, die in der Vergangenheit so weit weg von einander waren, ist zurzeit sehr notwendig und diese kann sehr viel gutes tun.

Unsere Idee, die in der Zeit des Filmfestivals realisiert war, hat schon ihre eigene Nachahmer gefunden. In Cottbus, auf der anderen Seite der Grenze, haben unsere vorherige Gäste ab 1991 ein ähnliches Festival organisiert, das eine enge Formel hat, weil die Debüte begrenzt waren. Am Anfang haben sie unsere Repertoire benutzt, zurzeit dank der Finanzierung profitieren die jetzt als eins von den grüßten Filmfestivals in Deutschland. Genau so in Terlic entstand, ab 1993 durch die Zusammenarbeit mit uns, eine Durchsicht von tschechischen, slowakischen und polnischen Filmdebüten.

Das Filmfestival hat noch zusätzlich einen Filmwettbewerb,in dem alle gezeigte Filme teilnehmen. Jury gibt drei Hauptpreisen aus: Grand Prix, also goldener Kreis, Silber- und Braunkreis. Zusätzlich wurden auch spezielle Preise gestiftet.

Ein wichtiger Element ist das Forum des Lubuskien Filmfestivals. Das Thema legt in diesem Jahr die wichtigste Richtung der Diskussion über die Kondition der Kinomatografie aber auch über verschiedene Probleme, die in einem bestimmten Jahr dominieren, fest. Im Forum diagnostiziert man auch verschiedene Erscheinungen, die durch Kinorealität beschrieben wurden, aber auch die Veränderungen, die im Kino stattfinden.

Der Wettbewerb, ist nicht der einzige Element, der für dieses Festival wichtig ist. Sehr wichtig ist die Möglichkeit, um mit den Regisseuren aus verschiedenen Ländern diskutieren zu können. Die Diskussion, die sehr oft länger dauert als die Veranstalter denken, führt zu vielen aufgeschlossenen Streiten, die ohne Hemmungen stattfinden.